A few years ago, my sister, Tem, brought home a marijuana plant. Yes! You read that right! A Marijuana Plant!
“Kuya, bigay ng tropa ko!” she proudly said.
“Ok ka lang?” I asked.
“Oo naman! Palalaguin ko to. Amporma ‘di ba?”
“Anong sabi ng nanay?”
“Di pa n’ya alam.”
Fast forward to a few days after…
“Nay, alam n’yo bang may uwi si Tem na marijuana?”
“Oo, dinidiligan ko nga araw-araw, eh.”
I was appalled. This craziness should stop! So I injected my evil (but genius) thoughts to nanay’s: “Nay! Alam n’yo bang illegal ang magtanim ng marijuana?”
“Talaga?” she wondered.
“At alam n’yo ho bang kapag nagkasilipan ng bakuran eh kayo ang hahanapin ng mga pulis dahil kayo ang may-ari ng bahay?”
“Oo nga ano?” she agreed.
Another few days…
“Nay, ‘yung marijuana natin?” Tem asked.
“Pinakain ko na sa manok.”
“Noooooooo!!!!!!!!!!!” she screamed.
“Nay, kamusta ang manok?” I asked.
“Ayun! High!” Nanay answered.







